Sanat anlamında klasisizm, antik dünyanın, özellikle Yunanistan ve Roma sanatlarının bir taklididir. Rönesans ve Aydınlanma dönemleri gibi birçok dönem boyunca popüler olmuş bir sanat türüdür. Klasisizm kendini sanat, edebiyat, mimari ve müzikte yansıtmıştır. Yunanca, Latince ve antik sanat çalışmaları da yüzyıllar boyunca eğitimin ana bileşenleri haline gelmiştir. Terimin bazı tanımları, klasikliğin bileşenleri olarak sanatsal mükemmelliği ve muhafazakarlığı tartışır.

Klasisizm ilk etkilerini Rönesans sırasında Bizans’ın düşüşünden sonra göstermiştir. Ortaçağ döneminden sonra eğitim çiçek açmaya başladığında ve Avrupa’nın eski geçmişi hakkındaki bilgiler gün ışığına çıktığında, insanlar onun biçimlerini ve ideallerini takip etmiştir. Sanatçılar, klasik sanatı biçim, simetri, denge ve genel bir düzen duygusu olarak taklit etmeye başlamıştır. Rönesans klasisizminin önde gelen sanatçıları arasında Michelangelo, Raphael ve Correggio bulunmaktadır. Klasik idealler özellikle, Rönesans döneminde heykel, çizim ve resimde ifade edilmiştir.

Leon Battista Alberti - Sant' Andrea, Mantua

Alberti’nin ölümünden sonra tasarımına göre inşa edilen Sant’ Andrea, Mantua

16. ve 17. yüzyıllarda klasisizm daha resmi olarak görülmüştür ve daha büyük bir sanatsal disiplin duygusu ile donatılmıştır. Örneğin sanat ve müzik kurumları, klasisizm ideallerini açıklamak için pedagojiler geliştirmişler. Düzen ve zarafet hala klasik esintili eserlerin ayırıcı özelliği iken, dönemin birçok yapıtını da öngörülebilirlik havası kuşatmıştır. Louis XIV mahkemesi, bu dönemin ikinci yarısında özellikle klasisizmin simgesi haline gelmiştir.

18. yüzyıl ve Aydınlanma Çağı boyunca klasisizm, resmi bir eğitimin önemli bir faktörüydü. Dönemin özgürlük ve demokrasi gibi başlıca ideallerinin kökeni Antik Çağ’da, özellikle de klasik Atina, Yunanistan’ın demokratik yönetiminde yatıyordu. Klasisizm, sanatta neo-klasisizmi doğurdu ve bu klasik eserlerin Batı topuna daha fazla vurgu yaptı. Terimler, sıklıkla birbirinin yerine kullanılsa da, belirli yüzyıllara iliştirilir ancak her iki hareket de antik Yunan ve Roma’nın sanatsal etkisini temsil eder. Klasisizm aynı zamanda 19. ve 20. yüzyılların sanatları üzerinde de güçlü bir etki olmuştur.

Klasisizm eserleri, düzen ve dengenin özelliklerini sunarken, aynı zamanda klasik konuyu da içerir. Birçok klasisizm eseri, Raphael’in Atina Okulu (1509-1510) veya Jacques Louis-David’in Sokrates’in Ölümü (1787) gibi klasik antik sahneleri tasvir eder. Birçok klasisizm eseri, mitolojiden ve antik tarihten sahneler gösterir. Diğer tanınmış klasik esinli sanatçılar arasında Nicolas Poussin, Gian Lorenzo Bernini ve Leon Battista Alberti bulunmaktadır.

Kullanılan tüm görseller wikipedia.org adresinden alınmıştır.

Vahşi günler: Genç maceracılar için açık hava oyunu” başlıklı blog yazımıza gidebilir ya da Öğren kategorisine geri dönebilirsiniz.